بیایید از کوچیک شروع کنیم:
یک بچه هست که در مدرس سر کلاس ریاضی نشسته.معلم یک سوال را توضیح میدهد, ولی او نظر متفاوتی دارد.
دستش را بالا میبره؛حالا اگر معلم نگذارد که او حرف زده و به نظرش احترام نگذارد ,دانش اموزان دیگر هم احترام نمیگذارند.پس حالا چه خواهد شد؟
این بچه دیگر جرأت نمیکند نظراتش را یا همان افکارش را بیان کند.نه تنها در این کلاس,در همه ی کلاس ها.چرا؟زیرا از مسخره شدن میترسد.
در دانشگاه در پیدا کردن موضوع برای پژوهش و یا در بحث ازاد کلاسی مشکل پیدا میکند.
بزرگتر که شد,کار که پیدا کرد,پیشرفتی ندارد.چرا؟چون از بیان افکارش میترسد.چون نمیتونه خودشو ثابت کنه.
هنوز تمام نشده.
این بچه پدر میشود,مادر میشود؛تمام افکار خودش را باید به فرزندش انتقال دهد.ولی واقعا چه چیزی را میتواند انتقال دهد؟چگونه میتواند درک کند که به فرزندش نیاز ازادی بیان داشته و باید به این شکل خلاقیت فرزندش را گسترش دهد؟!
حالا:
به نظرتان دقیقا چه کسی این جا مقصر است؟همکلاسی های بچه؟پدر و مادرش؟معلم؟مدرسه؟جامعه؟
فکر میکنید چگونه میشود از همه ی این مشکلات جلوگیری کرد؟
خوش حال میشوم نظراتتان را بدانم.
ما را در سایت احترام دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 53